Gdybym nie chciała, żeby czytał to mój chłopak, założyłabym hasło, nie?
Dzisiaj poruszyliśmy drażliwy temat miłości. Ja zabijam w zalążku każde silniejsze uczucie idące w stronę miłości, za dużo już straciłam mózgu i życia przez motyle w brzuchu i zaślepienie reakcjami chemicznymi w mózgu. Najtrwalsze małżeństwa to te, gdzie nie ma takich uniesień, cała historia aranżowanych małżeństw to pokazuje. Związek z rozsądku jest lepszy, uczucia? Czy w takim razie go (Ciebie) nie kocham? To nie tak, nie dopuszczam do głosu w głowie tego głosu myśli. Nie chcę tego nawet nazywać. Dość i tak, że gdy teraz on ma paskudny nastrój mam ochotę rozciąć sobie żyły wzdłuż od nadgarstka do łokcia i wiem, że to by mnie uspokoiło. Tak, mam problemy z emocjami. Co mam zrobić z tym, że chłopak, do którego czułam wielką chemię w głowie był ostatnim skurwielem? Ja źle lokuję uczucia. Teraz nie chcę lokować tego w ten sposób. Teraz i tak dość, że weszłam w jeden schemat, teraz staram się ten schemat trochę zmienić.
Słyszałam coś takiego kiedyś - dlaczego na wschodzie, tam gdzie jest żółta rasa małżeństwa są tak trwałe, a na zgniłym zachodzie tak szybko ludzie się rozwodzą? Bo żółtki zakochują się w osobie którą poślubili, a amerykanie biorą ślub z osobą, w której się zakochali.